Piercings zijn in. Door alle uitstekende lichaamsdelen kun je haltertjes, sierknopjes of ringetjes laten steken. Ook de tong is een geliefde plek. Tandartsen moeten echter voorzichtig manoeuvreren en zij zien de abcessen, zwellingen, bloedingen en afgebroken tanden die aan zo'n tongpiercing kunnen kleven. Om nog maar te zwijgen van de risico's op infecties.

Haltertje door de tong met langs de randen een lichte ontsteking. (Foto Prof. Dr. I. van der Waal)

Tongpiercings worden zonder verdoving aangebracht. Met een naald, die net zo dik is als het versiersel dat is gekozen, wordt de uitgestoken tong geperforeerd. Eerst wordt een proefpiercing aangebracht en pas na een week of vijf de echte, die dan altijd gedragen moet worden, want anders groeit het gat in de tong weer dicht. Vaak blijken patiënten bij navraag niet te weten of de piercing met steriele materialen is geplaatst.

Eind vorig jaar verscheen van drie Belgische tandartsen een verslag van een klein onderzoek onder vijftien patiënten met tongpiercings die, soms met acute problemen, hun praktijk hadden bezocht. Zij geven een opsomming van de complicaties die kunnen optreden bij een tongpiercing. Behalve de in de intro al genoemde problemen zijn dat: een vergrote speekselvloed, ontstekingen aan het tandvlees, het ontwikkelen van een allergie tegen het materiaal waarvan de piercing is gemaakt, beschadigingen op de binnenkant van de wangen, problemen met kauwen en spreken en het verkeerd dicht bijten.

Veel erger is natuurlijk de kans op een infectie met HIV of hepatitis. In het laatste geval gaat het meestal om hepatitis B of C. Het zijn ziekten van de lever, die veroorzaken dat de levercellen langzaam afsterven. Hepatitis C gaat gepaard met ondermeer extreme vermoeidheid, hoge koorts en geelzucht en kan chronisch worden. In Nederland lijden ongeveer 150.000 mensen aan hepatitis C. De ziekte kan twintig jaar of langer sluipend in iemands lichaam aanwezig zijn voor het zich manifesteert.

Er bestaat een vaccin tegen hepatitis B en ook een geneesmiddel tegen hepatitis C. Dit geneesmiddel kan nare bijwerkingen hebben, zoals spierpijn en gewrichtsklachten. Soms zijn de bijwerkingen zo erg dat het middel gestaakt moet worden en genezing niet mogelijk is.

Iedereen mag een piercing zetten. Er bestaat nog geen regelgeving voor. Geadviseerd wordt naar een erkende shop te gaan. Erkenning wordt pas verleend als iemand vijf jaar ervaring heeft met het zetten van piercings. In deze vijf jaar kan iemand dus ook zonder erkenning piercings plaatsen. Een erkende piercingzetter is in het bezit van een goede sterilisator, die de kans op hepatitis B, C en HIV-besmetting minimaliseert.

  terug