| Opnieuw acht gevallen van hepatitis
B
GRONINGEN, 13 DEC. Bij acht patiënten in het Academisch
Ziekenhuis Groningen is hepatitis B geconstateerd. Dit
blijkt uit een onderzoek onder driehonderd patiënten die
in 1994 en 1995 door een met hepatitis B besmette
chirurg zijn geopereerd. De geïnfecteerde chirurg werkte
in ziekenhuizen in Amsterdam, Groningen, Veghel en het
Duitse Kleve. Zijn besmetting kwam half september aan
het licht, toen in het ziekenhuis in Veghel een aantal
patiënten hepatitis B bleek te hebben. Als gevolg
hiervan overleed de vrouw van een patiënt.
Bron: NRC Webpagina's Kort Nieuws 13 december 1999 |
Alle medewerkers van Zorgcentrum Tandheelkunde zijn gevaccineerd tegen hepatitis B, hun antistoftiter wordt volgens protocol gecontroleerd en is hoog genoeg.
Omdat uit de praktijk blijkt dat er toch veel vragen bestaan van mensen naar het hoe en waarom rond hepatitis B, hebben wij de onderstaande informatie op onze website geplaatst.
De lever
De lever is een groot en belangrijk orgaan. Bij een volwassene is de
lever zo groot als een voetbal en weegt ongeveer 1,5 kg. De lever
ligt rechtsboven in de buik achter de ribben.
Functies van de lever
Zonder lever kan een mens niet leven. De lever heeft verschillende belangrijke functies. De voornaamste taken zijn: de stofwisseling, het samenstellen van de bloedvloeistof en het zuiveren van bloed. De lever is eigenlijk te vergelijken met een kleine chemische fabriek.De belangrijkste processen van de lever
- De lever zorgt 24 uur per dag voor opbouw, opslag en afbraak van energierijke stoffen;
- De lever zorgt voor de aanmaak en omzetting van eiwitten. De lever maakt verder stoffen aan die het bloed laten stollen bij verwondingen;
- De lever speelt een belangrijke rol bij het ontgiftigen van schadelijke stoffen, zoals alcohol, en bij het verwerken van geneesmiddelen;
- De lever speelt een belangrijke rol bij het zuiveren van bloed dat afkomstig is van de darmen. Dit voorkomt infecties in het lichaam;
- De lever produceert gal. Dit is een vloeistof die een belangrijke rol speelt bij de vertering van vetten in ons voedsel.
Wat kan er misgaan in de lever?
Er zijn verschillende leverziekten. De lever kan ziek worden door aangeboren afwijkingen, stofwisselingsziekten, virussen, bacteriën, medicijnen, alcohol, verwondingen of tumoren.Als de lever niet goed functioneert ontstaan er stofwisseling storingen. Eén van de meest bekende verschijnselen bij een niet goed werkende lever is geelzucht. Hierbij treedt een kleurverandering van de huid, ogen, ontlasting en urine op.
De lever kan ook ziek worden door besmetting met het hepatitis B-virus.
Hepatitis B
Hepatitis B is een ernstige en veel voorkomende vorm van leverontsteking. Het hepatitis B-virus wordt overgedragen door bloedcontact en onveilig seksueel contact. Hepatitis B kan chronisch worden en besmettelijk blijven. Een chronische hepatitis B leidt soms tot littekenvorming in de lever (levercirrose) en kan na vele jaren zelfs tot sterfte leiden.Het hepatitis virus verdwijnt bij 9 van de 10 mensen meestal binnen een half jaar. Het is mogelijk dat het hepatitis B-virus slechts gedeeltelijk wordt opgeruimd door het afweersysteem. Men noemt dit asymptomatisch dragerschap. Bij een asymptomatische drager is er geen of zeer weinig ziekteactiviteit in het bloed te meten. Maar de besmettelijkheid blijft wel bestaan. Bij een klein aantal mensen dat besmet is geraakt met het hepatitis B-virus wordt het virus helemaal niet opgeruimd uit het lichaam. Er is dan sprake van chronische hepatitis. Chronische hepatitis B kan leiden tot levercirrose en leverkanker.
Besmettelijkheid
Het hepatitis B-virus is zeer besmettelijk en 100 maal meer besmettelijk dan AIDS. Het virus kan lange tijd buiten het lichaam overleven. Er is slechts een zeer kleine hoeveelheid hepatitis B nodig om het virus over te dragen. U kunt een hepatitis B besmetting oplopen door bloedbloedcontact of door onveilig seksueel contact met iemand die het virus bij zich draagt.Klachten
Van een infectie met het hepatitis B-virus kunt u zich erg ziek voelen. Maar het kan ook zijn dat u er niets van merkt. Dat is heel verraderlijk: u kunt het virus onder de leden hebben en dus besmettelijk zijn voor anderen, zonder dat u dit merkt. Vermoeidheid en jeuk zijn veel gehoorde klachten van hepatitis B.Behandeling
Voor acute hepatitis B bestaat er geen behandeling met medicijnen. In verband met de ernstige vermoeidheid die veelal optreedt is het verstandig per dag enkele uren rust te nemen. Voor de behandeling van chronische hepatitis B bestaat sinds enkele jaren een werkzaam medicijn: alfa-interferon, een natuurlijk eiwit dat ook door het immuunsysteem van ons lichaam wordt geproduceerd. Dit eiwit speelt een belangrijke rol in de verdediging tegen virussen. Interferon werkt bij 25 tot 35% van de chronische hepatitis B gevallen. De behandeling bestaat uit het zelf toedienen van verscheidene injecties per week gedurende een aantal maanden. Daarnaast is lamivudine een geregistreerde antivirale monotherapie (tabletten). In tegenstelling tot interferon moet lamivudine net zolang gegeven worden totdat geen virus meer in het bloed aantoonbaar is en er antilichamen zijn gevormd tegen het virus. Niet iedereen komt echter voor behandeling in aanmerking.Naast de interferon- en lamivudinebehandeling, worden in onderzoeksverband ook andere behandelingen gegeven. Dat gebeurt met een combinatietherapie of een therapeutisch vaccin. Deze behandelingen zijn nog in ontwikkeling. De gastro-enteroloog of internist kan de duur van de behandeling, de kans op genezing en de verschillende bijwerkingen van de behandelingen met u bespreken.
Omgang met een hepatitis B drager
Dragers van het hepatitis B-virus kunnen een normaal leven leiden. Zij hoeven beslist niet gemeden te worden. U kunt hen gewoon de hand schudden en omhelzen. Dragers van het hepatitis B-virus kunnen ook worden uitgenodigd voor een gezamenlijke maaltijd en u kunt hetzelfde toilet gebruiken.Besmetting via speeksel is een te verwaarlozen risico, dus kussen en tongzoenen mag, zolang er maar geen bloed aan te pas komt (bijvoorbeeld een beet in de lippen of bij een wondje in de mond).
Preventieve maatregelen
- Veilig vrijen: het gebruik van condooms vermindert de kans op besmetting. Dit is belangrijk voor allen die niet ingeënt zijn, vooral voor seksuele partners van dragers, voor homoseksuele mannen en heteroseksuelen met veel wisselende partners, voor prostituees en voor spuitende druggebruikers.
- Het gebruiken van schone naalden en spuiten: naalden en spuiten moeten na ieder gebruik worden weggegooid in een naaldenbeker of gesteriliseerd worden.
- Werkenden in de gezondheidszorg: ziekenhuizen en andere werkgevers in de gezondheidszorg zijn verplicht om een inenting met het hepatitis B-vaccin als voorzorgsmaatregel aan te bieden aan werknemers, die door hun beroep in aanraking komen met bloed. Als u zich verwondt aan een stekend of snijdend instrument, dat eerder is gebruikt bij een patiënt, dan moet u onmiddellijk een injectie toegediend krijgen met anti-hepatitis B immunoglobuline (HBIg) en vervolgens worden ingeënt. Dit is niet nodig als u vroeger al met succes bent ingeënt.
- Het dragen van handschoenen: dit is voor iedereen belangrijk die met bloed of aan wonden werkt.
- Partners en huisgenoten van een drager van het hepatitis B-virus: deze personen hebben een hoger infectierisico. In dit geval is het verstandig om u en de andere gezinsleden te laten testen op immuniteit. Dit kan door het bloed te laten onderzoeken op beschermende antistoffen tegen het virus. Als iemand niet immuun is tegen hepatitis B, is het nodig om ingeënt te worden tegen het hepatitis virus.
- Inenting (vaccinatie): besmetting kan worden voorkomen door inenting. Er is een veilig en effectief vaccin (de stof waarmee ingeënt wordt) tegen hepatitis B. De beschermingsduur is tenminste 15 jaar, als uw afweersysteem voldoende heeft gereageerd. Dit wordt enige tijd na de vaccinatie gemeten met een bloedtest. Meer dan 95% van de volwassenen en kinderen reageren goed op een inenting: dat wil zeggen dat zij na de vaccinatie beschermd zijn tegen het hepatitis B-virus.
- Pasgeboren baby's van moeders die besmet zijn: een moeder die drager is van het hepatitis B-virus kan haar baby net voor, tijdens of vlak na de bevalling besmetten. In Nederland is het daarom gebruikelijk dat alle zwangere vrouwen door bloedonderzoek worden getest op het hepatitis B-virus. Dit wordt gedaan door de degene die de zwangerschap begeleidt, dus de huisarts, vroedvrouw of de specialist. Als blijkt dat de moeder is besmet, moet de baby meteen na de geboorte een injectie krijgen met anti-hepatitis B immunoglobuline (HBIg). In de maanden daarop moet de baby op het consultatiebureau worden ingeënt om te voorkomen dat het kind drager van het virus wordt. De kans op levercirrose en leverkanker wordt zo weggenomen.
- Medische, paramedische, tandheelkundige en laboratoriumapparatuur: alle apparatuur die in aanraking is gekomen met lichaamsvochten wordt weggegooid of zeer goed gereinigd en gesteriliseerd.